gedicht van Hans van Druten
Door jou


kruip ik langzaam
uit de grond
lang gezwegen
nu terstond

ontvouw ik leven
voor jouw ogen
kus je regenbogen
alle tinten
zweef in linten

weet niet meer
wie ik ben
ben ik jou
en jij mij

gaat het leven
snel voorbij
of blijf je nog
even bij mij